Luis in de pels

Met veel poeha werd onze cliënt als salesmanager bij een internationaal bedrijf in de automatisering binnengehaald om de verkoopcijfers in het Midden Oosten, Azië en Amerika te verbeteren. Er ging een lang selectietraject aan vooraf. Onze cliënt was gevraagd om een plan te schrijven hoe hij dacht de omzet flink te laten stijgen. Uiteindelijk werd hij aangenomen en ging meteen voortvarend aan het werk. Al in de eerste maand werd zijn takenpakket flink uitgebreid, zonder dat de (omzet-) doelstellingen werden bijgesteld. Van de administratie klopte weinig zodat onze cliënt veel tijd moest vrijmaken om betrouwbare cijfers op tafel te krijgen. Ook aan het (verkoop-) beleid schortte nogal wat.

Gezien zijn functie en positie ging onze cliënt de discussie aan met de oprichters / eigenaren. Het gevolg was dat onze cliënt na vijf maanden, vlak voordat hij met vakantie zou gaan, bij de directie werd geroepen. Hem werd gezegd dat men de samenwerking wilde stoppen. Het aanbod was twee maanden salaris (€ 15.000,00) en de scooter van de zaak. De reden van deze abrupte beslissing bleef onduidelijk. Luis in de pels?

Toen onze cliënt de zaak bij ons onderbracht, hebben we meteen een brief naar de werkgever gestuurd. Deze manier van handelen kon echt niet. Ondertussen ging de werkgever gewoon door alsof de arbeidsovereenkomst al geëindigd was. Toegang tot kantoor werd geweigerd, onze cliënt werd afgesloten van intranet en daarmee van voor zijn functioneren essentiële systemen. Daar hebben we uiteraard meteen tegen geprotesteerd.

De werkgever diende vervolgens een verzoekschrift in bij de kantonrechter. De reden voor ontslag bleek in eerste instantie bedrijfseconomisch te zijn. De werkgever zei te willen herstructureren, waardoor de functie van onze cliënt overbodig werd. Ook stelde de werkgever dat onze cliënt niet aan de verwachtingen van groei in omzet had voldaan. Omdat al een paar maanden verstreken waren sinds de aanzegging van het ontslag, wilde de werkgever geen vergoeding betalen.

Wij hebben een verweer opgesteld en gevraagd om een vergoeding van ongeveer € 60.000,00 (factor C=5) toe te kennen. Dit is uitzonderlijk hoog. Daarmee wilden we vooral aangeven dat de werkgever heel veel te verwijten was.

Bij de rechter bleek dat de werkgever zijn zaakjes niet goed op orde had. De cijfers klopten niet en ook het niet-presteren van onze cliënt kon niet of nauwelijks worden onderbouwd. Bovendien moest de werkgever erkennen dat er nogal een verzwaring van het takenpakket was, zonder dat de doelstellingen daarop waren aangepast. Hoewel we dachten dat de rechter het verzoek meteen zou afwijzen, werd de werkgever een tweede kans geboden. Inmiddels was wel duidelijk dat onze cliënt niet meer terug kon in zijn functie. Tijdens de tweede zitting werd niet veel nieuws ingebracht. We hebben nog geprobeerd om een regeling te treffen maar de werkgever bleef halsstarrig vasthouden aan zijn standpunten. Van een vergoeding kon geen sprake zijn.

De rechter heeft uiteindelijk de beslissing genomen: de arbeidsovereenkomst is na tien maanden geëindigd. De vergoeding: € 50.000,00. Toch mooi voor vijf maanden werk.

Juridisch Advies & bijstand

Yuris Rechtshulp komt op voor uw rechten als werknemer. Wilt u weten wat wij voor u kunnen betekenen? Bel dan 013-4689065 en vraag naar één van onze arbeidsrechtspecialisten.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.